Trzy zasady doboru kabli trudnopalnych

Kabel uniepalniony to kabel, w którym próbka ulega spaleniu w określonych warunkach badania, a po usunięciu źródła badania rozprzestrzenianie się płomienia następuje jedynie w ograniczonym zakresie, a pozostały płomień lub oparzenie można samoistnie ugasić w ograniczonym czasie.

Klasa A: zawartość niemetali 7 l/m, dostarczana przez 40 minut (GB/T 18380.33-2008);

Klasa B: zawartość niemetali 3,5 l/m, dostarczana przez 40 minut (GB/T 18380.34-2008);

Klasa C: zawartość niemetali 1,5 l/m, dostarczana przez 20 minut (GB/T 18380.35-2008);

Klasa D: zawartość niemetali 0,5 l/m, dostarczana przez 20 minut (GB/T 18380.36-2008);

Poniżej redaktor Jinko Cable przedstawi trzy zasady wyboru kabli trudnopalnych, mając nadzieję, że będą dla Ciebie pomocne.

1. W pierwszej kolejności należy obliczyć objętość i masę materiałów niemetalicznych w przewodach lub kablach oraz wybrać kategorię trudnopalności w oparciu o wstępną definicję środka zmniejszającego palność.

2. Kable trudnopalne muszą mieć podaną klasę ognioodporności. Jeśli nie określono inaczej, przyjmuje się, że należą one do klasy C.

3. Ze względu na obowiązujące przepisy, zgodnie z którymi zawartość niemetali w kablach uniepalnionych klasy A w wiązkach i ułożonych nie powinna przekraczać 7 l/m, w przypadku kabli o większych przekrojach normę tę przekracza tylko kilka kabli. Obecnie rozwiązuje się to poprzez podzielenie go na kilka wiązek kablowych w celu ułożenia lub zamontowania przegród podłużnych w korytkach kablowych.

Należy zaznaczyć, że jest to zasada doboru metod ekspresyjnych. Z niecierpliwością czekamy na publikację kryteriów wyboru drugiej metody (dotyczących wydajności spalania, poziomu kropel, poziomu toksyczności dymu i poziomu korozyjności).