Jaka jest różnica między kablem sieciowanym niskiego napięcia a kablem PVC?

W dziedzinie przewodów i kabli istnieją jasne wymagania dotyczące dopuszczalnej długotrwałej temperatury pracy rdzeni z drutu: w przypadku żył z izolacją gumową dozwolona długoterminowa temperatura pracy jest zwykle ustalana na 65°C; dla żył drutowych w izolacji PVC temperatura ta wynosi 70°C; natomiast w przypadku rdzeni drutowych w izolacji z polietylenu usieciowanego dopuszczalna długoterminowa temperatura pracy może osiągnąć 90°C. W warunkach zwarciowych (czas zwarcia nie przekracza 5 sekund) jest również ściśle określona maksymalna dopuszczalna temperatura przewodu: 160°C dla przewodów w izolacji z polichlorku winylu i 250°C dla przewodów w izolacji z polietylenu usieciowanego.

W procesie projektowania dekoracji, konstrukcji inżynieryjnych i wyboru systemu dystrybucyjnego często pojawiają się dwa profesjonalne terminy „kabel usieciowany niskiego napięcia” i „kabel z polichlorku winylu”. Wiele osób ma nieporozumienia i wierzy, że te dwa słowa są w zasadzie tym samym i można ich używać według własnego uznania. Istnieją jednak znaczne różnice między tymi dwoma kablami pod względem kluczowych wymiarów, takich jak materiały rdzenia, odporność na ciepło, bezpieczeństwo i żywotność. Zły wybór nie tylko spowoduje niepotrzebne marnotrawstwo kosztów, ale może również spowodować poważne zagrożenie bezpieczeństwa całego systemu elektroenergetycznego. Następnie kompleksowo przeanalizujemy podstawowe różnice między nimi w łatwy do zrozumienia sposób, aby pomóc Ci dokonać trafnego wyboru i uniknąć błędów w podejmowaniu decyzji.

Jakie są zatem zasadnicze różnice między kablami sieciowanymi niskiego napięcia (reprezentowanymi przez powszechny model YJV) a kablami z polichlorku winylu (wspólny model VV)?

Po pierwsze, materiały użyte w warstwie izolacyjnej są zupełnie inne.

Warstwa izolacyjna kabli z polichlorku winylu wykonana jest z PVC jako głównego materiału. Dzięki zaletom niskiego kosztu i dojrzałej technologii stał się przedstawicielem tradycyjnych materiałów kablowych. Warstwa izolacyjna kabli sieciowanych niskiego napięcia wykonana jest z usieciowanego polietylenu (XLPE). Materiał ten został poddany specjalnemu procesowi i ma bardziej stabilną strukturę molekularną. Należy do nowej generacji wysokowydajnych materiałów izolacyjnych.

Po drugie, istnieje znacząca różnica w odporności na temperaturę i obciążalności prądowej.

Długoterminowa granica temperatury pracy kabli z polichlorku winylu wynosi 70°C. Gdy obciążenie wzrośnie, z łatwością będzie wytwarzać ciepło, co spowoduje ograniczoną nośność. Z drugiej strony kable usieciowane mają długoterminową temperaturę pracy do 90°C i mają większą odporność na wysokie temperatury. Przy tej samej specyfikacji przekroju poprzecznego nośność jest większa i może wytrzymać zapotrzebowanie na moc większej liczby urządzeń elektrycznych. W porównaniu z kablami PVC, kable usieciowane mają nie tylko większą nośność i większą odporność na przeciążenia, ale także mają dłuższą żywotność. W szczególności, w dobrych warunkach środowiskowych, kable PVC mają trwałość termiczną około 20 lat, podczas gdy kable XLPE mają trwałość termiczną do 40 lat.

Po trzecie, bezpieczeństwo przeciwpożarowe ostro kontrastuje.

Kiedy spalą się zwykłe przewody i kable z PVC (w tym warstwa izolacyjna i osłona), ogień będzie się szybko rozprzestrzeniał, a funkcja zasilania zostanie utracona w ciągu zaledwie 1 do 2 minut. Gęsty, czarny dym powstający podczas procesu spalania może osiągnąć nawet taki poziom, że nie będzie widać palców, co poważnie utrudnia ludziom oddychanie i bezpieczną ewakuację. Jeszcze poważniejsze jest to, że PCV podczas spalania ulega rozkładowi, tworząc wysoce toksyczne i żrące gazy halogenowe, takie jak chlorowodór (HCl) i dioksyny. Substancje te są jedną z głównych przyczyn śmierci w pożarach. Jednocześnie warstwa przewodząca rozcieńczonego kwasu solnego utworzona w wyniku spalania będzie przylegać do sprzętu elektrycznego, znacznie osłabiając właściwości izolacyjne sprzętu i powodując wtórne katastrofy, które są trudne do całkowitego wyeliminowania.

W przeciwieństwie do tego, materiały XLPE wykazują niski poziom dymu i niską toksyczność podczas spalania. Dzięki tej wyjątkowej zaletie kable usieciowane cieszą się coraz większym uznaniem w działach projektowych i użytkowych.

Podsumowując, kable PVC są najczęściej stosowane w tymczasowym układaniu linii, prostych scenariuszach dystrybucji energii oraz w sytuacjach, w których wymagania dotyczące wydajności są niskie ze względu na ich przewagę cenową. Kable sieciowane, choć droższe, stały się preferowanym produktem głównego nurtu w systemach dystrybucji energii w nowo budowanych społecznościach i różnych projektach ze względu na ich doskonałą wszechstronność.